Firuz Kafe

İş hayatı kahrolsun. Çalışmaktan gezemez olduk. Tabii iş hayatı var iş hayatı var. Bizimki gecesi gündüzü yok tarzında... Neyse efenim buradan dövünmeyelim. Yeni mekanımıza geçelim. Yeni dediysek mekan eski de yazı yeni. Firuz efenim.

Kanlı 1 Mayıs'ın Tanığı: The Marmara Oteli

The Marmara Oteli Kasım 1975’te İstanbul’un üçüncü gökdeleni olarak açıldı. 1970’ler İstanbul’un siluetinin değişmeye başladığı yıllardı; Sheraton Oteli, Odakule binası ya da Zincirlikuyu’daki karayolları binası şehrin yüksek modern yapılarının ilk örnekleridir. Tabi bugünkü gökdelen algımızdan biraz uzak oldukları açıktır, yeni nesiller için biraz yüksek binalar olarak görülebilir bazıları. Binanın tasarım çalışmaları 1969’ da başlıyor; Rüknettin Güney ve Fatih Uran’ın beraber başladığı proje, ömrü vefa etmeyen Güney’in son projesi oluyor. Hatta projenin tasarımı bitmeden ölüyor Güney. Aslında benim bu yazıyı yazma sebebim, The Marmara Oteli’nin mimari tarihi yahut değerinden çok, 1 Mayıs 1977’ deki katliama ettiği tanıklıktır. Üstelik yapı bu olayda sadece pasif bir tanık konumunda da değildir.

Rose Marine

Biraz başka işlere kanalize (dötten uydurma kelimeler) olduktan sonra her zamanki gibi eski sevgilim, ilk aşkım, mistiklal'e dönüyorum. Aslında kıskanç olmasa da bu cümleleri okuyunca "Nasıl yani benden ayrılınca eski sevgiline mi döneceksin?" diye soracağı kesin gerçek sevgilime, son aşkıma da sevgiler. Pembe magazin bloglarına dönmeden sanşsız mekanımızın adını veriyorum: Rose Marine (sanki başlıkta yazmadım da heyecan yaratıyorum aklımca)

Ca’d’Oro - SALT Galata

Karaköy’deyim. Bankalar Caddesi’ne doğru yöneliyorum, biraz ilerliyorum ve hemen solda Eski Osmanlı Bankası bugünkü adıyla SALT Galata’nın önünde duruyorum. Önce binanın restore edilen cephesini ve heybetli kapısını bir güzel süzüyorum. Sonra dikkatle bakmaya başlıyorum. Bu kadar yeter. Kapıdan içeri giriyorum, burnuma yeni malzeme kokusu çarpıyor. Ahşap, mermer ve boya kokusu… Her taraf şeffaf ve ulaşılabilir gibi geliyor bana. Gözüme sağlı sollu kitaplar, raflar ve masa-sandalyeler çarpıyor. Sonradan öğreniyorum ki, burası Garanti Bankası’nın araştırma merkeziymiş.

Cihangir'de Baz İstasyonu

Vaveyla, vaveyla, vaveyla... Bu sefer İstiklal'in komşusu Firuzağa'dayız. Bazen Ağa Camisiyle Firuzağa birbirine karışır ya, işte o Firuzağa. Güzel bir yerdir; ama haberler güzel değil. Zaten yazının başındaki çığlıkta oradan geliyor. Fakat martılar, komşular ve biz dertliyiz. Çünkü bir baca yapıldı çatıya; ama baca değil...